Die aanpak geldt voor het hele monument - exterieur en interieur. En dus ook voor monumentale orgels in onze kerkgebouwen. We laten ons daarbij adviseren door mensen met verstand van zaken. Er circuleert bij ons op kantoor een lijst waarop van alle orgels staat beschreven hoe goed ze in conditie zijn. Zo houden we secuur in beeld welk onderhoud nodig is.
Soms is onderhoud niet meer genoeg. Dan kan een ingrijpende restauratie nodig worden. Een orgel gaat dan zogezegd grondig in de spreekwoordelijke steigers. En dat loopt dan meteen fors in de papieren. Een restauratie kost zomaar een aantal honderdduizenden euro's.
Maximaal de helft daarvan kunnen we gesubsidieerd krijgen. Voor de overige minimaal 50 procent hebben we altijd aanvullen de financiering nodig. In sommige gevallen, als we daar bij overnames van kerken geld voor gereserveerd hebben, kunnen we daarvoor uit eigen fondsen putten.
Maar dat is lang niet altijd zo. En dus moeten we dan breder om ons heen kijken. We gaan dan bijvoorbeeld ook op zoek naar fondsen met belangstelling voor klinkend erfgoed. Sponsoring, ook een optie. Donaties, idem. Noem maar op.
Maar daarmee zijn we er nog niet. We staan bij restauraties van orgels eigenlijk voor een dubbele uitdaging. Want minstens zo belangrijk als de financiering is dat een orgel moet leven. Er moet op gespeeld worden. Hoe meer hoe beter. Liefst met zoveel mogelijk publiek. Want geld voor orgels is pas echt goed besteed als het erfgoed daadwerkelijk klinkt.